در بلندترین شب سال، آنگاه که سایه‌های تاریکی بر دیوارهای جهان بلندتر از همیشه می‌خزند، افسانه‌ها دوباره نفس می‌کشند و صداهای کهن، از دل تاریخ، تو را فرا می‌خوانند.

قرن‌هاست که روشنایی با دشمنی خاموش روبه‌روست؛ تاریکی‌ای که نه از دیو و اژدها، که از دل‌های بی‌فروغ، اراده‌های خسته و امیدهای خاموش‌شده نیرو می‌گیرد. سال‌ها پهلوانان بزرگ این خاک، از رستم تا گردآفرید، بر خنجر ظلمت تاخته‌اند… اما امشب، سرنوشت از نام‌های بزرگ گذشته عبور کرده و چشم به تو دوخته است.

یلدا، شب آزمون است؛ شبی که مرز میان بیم و جسارت باریک‌تر از تیغ شمشیر می‌شود.

شاهنامه به احترام حضورت گشوده شده، و هفت خوان همچون هفت دروازه تقدیر پیش رویت ایستاده‌اند؛
هر خوان یک نبرد، یک پرسش، یک گام به سوی فروغ جاودانه‌ای که در وجود تو پنهان است.